Lanreotide
Syntetyczny peptyd, analog somatostatyny
Materiał badawczy. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Przegląd badań
Lanreotyd jest cyklicznym oktapeptydowym analogiem somatostatyny działającym głównie na SSTR2 i SSTR5. Charakterystyczną cechą jest to, że w wysokim stężeniu w wodzie tworzy nanorurki, które układają się w żel. Dzięki temu depot Autogel uwalnia go powoli, bez polimerów, co umożliwia comiesięczne wstrzyknięcia. Lanreotyd jest dopuszczony w akromegalii i w neuroendokrynnych guzach żołądkowo-jelitowo-trzustkowych, w których badanie CLARINET wykazało dłuższy czas przeżycia wolnego od progresji niż placebo, a także w objawach zespołu rakowiaka.
Dopuszczenie dotyczy co najmniej jednego zdefiniowanego produktu gotowego w wymienionej jurysdykcji; nie dotyczy automatycznie tego materiału katalogowego.
Pytania dotyczące Lanreotide
PYTANIA O PRODUKTCzym jest Lanreotide?
Lanreotyd jest cyklicznym peptydem o ośmiu resztach, zawierającym naftyloalaninę i D-tryptofan, zamkniętym wiązaniem dwusiarczkowym. Jego samoorganizacja w nanorurki leży u podstaw formulacji depot.
Do czego wykorzystuje się Lanreotide w badaniach?
Badania kliniczne obejmują akromegalię, zespół rakowiaka oraz neuroendokrynne guzy jelitowo-trzustkowe z receptorami somatostatynowymi.
Jakie badania opublikowano na temat Lanreotide?
Badania kliniczne obejmują kontrolę hormonu wzrostu i IGF-1 w akromegalii, badanie CLARINET w nieczynnych hormonalnie neuroendokrynnych guzach jelitowo-trzustkowych oraz biegunkę i nagłe zaczerwienienie twarzy w zespole rakowiaka. Grupy zajmujące się materiałoznawstwem badają go również jako model samoorganizacji peptydów.
Jaka dokumentacja partii powinna towarzyszyć Lanreotide?
Lanreotide: należy poprosić o COA i raporty analityczne dla wycenianej partii. Należy zażądać spektrometrii mas, czystości HPLC z podaniem form zredukowanych i dimerów oraz zawartości octanu, ponieważ stosunek soli wpływa na zachowanie przy tworzeniu żelu.
Jak należy oceniać warunki przechowywania Lanreotide?
Lanreotide należy przechowywać w temperaturze od 2 °C do 8 °C, chroniąc przed światłem. Stężone roztwory mogą żelować w miarę samoorganizacji peptydu, dlatego do prac analitycznych należy przygotowywać roztwory rozcieńczone.