Opiorphin
PrzedklinicznyEndogenny peptyd (modulujący układ opioidowy)
Materiał badawczy. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Przegląd badań
Opiorfina jest pentapeptydem Gln-Arg-Phe-Ser-Arg (QRFSR), zidentyfikowanym w ludzkiej ślinie przez Instytut Pasteura w 2006 roku. Sama nie wiąże się z receptorami opioidowymi. Zamiast tego hamuje dwa enzymy, neutralną endopeptydazę (neprylizynę) i aminopeptydazę N, które rozkładają enkefaliny, dzięki czemu naturalne peptydy opioidowe działają dłużej. W modelach bólu u gryzoni opiorfina wywołała działanie przeciwbólowe porównywalne z morfiną, co zainicjowało prace nad stabilniejszymi analogami.
Główną podstawę dowodów stanowią badania laboratoryjne, obliczeniowe, ex vivo lub na modelach zwierzęcych.
Pytania dotyczące Opiorphin
PYTANIA O PRODUKTCzym jest Opiorphin?
Opiorfina jest peptydem o pięciu resztach i sekwencji glutamina, arginina, fenyloalanina, seryna, arginina. Jest ludzkim odpowiednikiem sialorfiny, pokrewnego peptydu występującego w ślinie szczura.
Do czego wykorzystuje się Opiorphin w badaniach?
Badania mają charakter biochemiczny, ex vivo oraz dotyczą działania przeciwbólowego u gryzoni.
Jakie badania opublikowano na temat Opiorphin?
Badania mają charakter biochemiczny i przedkliniczny. W testach enzymatycznych mierzono hamowanie neutralnej endopeptydazy i aminopeptydazy N, a w badaniach na gryzoniach oceniano działanie przeciwbólowe w chemicznych i mechanicznych modelach bólu oraz wpływ na zachowania związane z nastrojem. Jej niestabilność we krwi skłoniła do projektowania zmodyfikowanych analogów.
Jaka dokumentacja partii powinna towarzyszyć Opiorphin?
Opiorphin: należy poprosić o COA i raporty analityczne dla wycenianej partii. Należy oczekiwać spektrometrii mas i czystości HPLC wraz ze sprawdzeniem tworzenia pirogutaminianu na N-końcowej glutaminie, co jest częstą zmianą w przechowywanych peptydach.
Jak należy oceniać warunki przechowywania Opiorphin?
Opiorphin należy przechowywać w postaci liofilizowanej w temperaturze −20 °C i z dala od wilgoci. Jego N-końcowa glutamina może w roztworze ulegać cyklizacji do pirogutaminianu, dlatego roztwory należy przygotowywać na świeżo i utrzymywać w chłodzie.