Zacząć od dokładnego pytania
Badanie należy czytać w świetle jego deklarowanego celu. Trzeba sprawdzić dokładną cząsteczkę, postać końcową, populację, porównanie i punkt końcowy, które protokół miał zbadać. [4][5][8]
Informacje o charakterze badawczym. Przewodnik nie zawiera wskazań terapeutycznych, zaleceń dotyczących leczenia ani zaleceń stosowania u ludzi lub zwierząt.
Omówiono, jak pytanie badawcze, projekt i punkt końcowy badania określają, co jego wyniki mogą, a czego nie mogą wykazać.
Każde badanie kliniczne ma określony zakres: cząsteczkę, postać preparatu, protokół, populację, komparator, punkt końcowy i okres obserwacji. Jego wyniki należy interpretować w tych granicach. [5][8]
Rejestr badań odnotowuje zaplanowane badanie. Nie dowodzi, że interwencja jest bezpieczna, skuteczna, dopuszczona do obrotu ani odpowiednia do powszechnego stosowania. Wczesne badania na ludziach zwykle dotyczą tolerancji, farmakologii i wstępnych sygnałów. Większe badania mogą odpowiadać na bardziej szczegółowe pytania, ale ich wyniki nadal dotyczą wyłącznie badanych populacji i punktów końcowych. [4][5][6] Przykład opisu dotyczącego konkretnego materiału można znaleźć w dowolnej karcie w katalogu badawczym.
Kroki te pozwalają odróżnić pytanie badawcze, nazwę badania lub pojedynczy wynik od wniosków, które dowody mogą uzasadnić.
Badanie należy czytać w świetle jego deklarowanego celu. Trzeba sprawdzić dokładną cząsteczkę, postać końcową, populację, porównanie i punkt końcowy, które protokół miał zbadać. [4][5][8]
Badania laboratoryjne, na zwierzętach i na ludziach, prowadzone na różnych etapach, odpowiadają na różne pytania. Pozytywny wynik na jednym etapie nie przekłada się automatycznie na inny. [4][5][6]
Marker molekularny, pomiar laboratoryjny lub krótkoterminowy punkt końcowy badania mogą być użyteczne, ale same nie dowodzą trwałej korzyści klinicznej ani wpływu na długowieczność. [5][7]
Populacja, liczebność próby, okres obserwacji, komparator, postać preparatu i protokół określają, co można rozsądnie wnioskować. Wyników nie należy rozciągać poza pytanie badawcze. [5][6][8]
Streszczenia są dobrym punktem wyjścia, ale nie stanowią pełnych raportów z badań. Szczegóły te wyjaśniają, co mierzono, kogo badano i gdzie pozostaje niepewność.
Dokładna cząsteczka oraz dostarczona lub badana postać
Badana populacja i kryteria kwalifikacji
Porównanie, kontrola lub leczenie podstawowe
Główny punkt końcowy i moment jego pomiaru
Liczebność próby, okres obserwacji, wycofania z badania i zgłaszanie zdarzeń niepożądanych
Czy wynik został powtórzony lub oceniony przez organy regulacyjne dla określonego zastosowania
Mechanizm wyjaśnia zagadnienie biologiczne, które badacze analizują. Biomarker jest mierzonym sygnałem. Kliniczny punkt końcowy mierzy zdefiniowany wynik w określonej populacji badanej. Te kategorie nie są zamienne.
Widoczna poprawa w jednym pomiarze sama w sobie nie dowodzi szerszej korzyści osobistej, dłuższego życia, zapobiegania chorobie, efektu terapeutycznego ani przydatności produktu. [2][5][7]
Nie. Wczesne fazy mogą dostarczyć przydatnych informacji o zachowaniu substancji u ludzi, w tym o tolerancji, farmakologii i wczesnych sygnałach, ale same nie dowodzą trwałej korzyści klinicznej. [5][6]
Nie. Pozwolenie dotyczy określonego produktu gotowego, postaci, dawki, wskazania i kontekstu producenta. Nie ustanawia równoważności dla osobno wymienionego materiału. [4][5]
Nie. Rejestracja opisuje protokół i cel badawczy. Wyniki, jakość, interpretacja, ocena regulacyjna oraz znaczenie w innych warunkach wymagają odrębnej oceny. [8]
Uwaga dotycząca użycia w badaniach: Przewodnik służy do oceny opublikowanych badań i rejestrów badań klinicznych. Nie pozwala określić dawki, sposobu podawania, bezpieczeństwa, przydatności ani zastosowania terapeutycznego substancji.
Poniższe pozycje (w języku angielskim) stanowią podstawę omówionych w przewodniku etapów dowodowych, protokołów badań i ograniczeń twierdzeń. Powiązane lektury dostępne są w sekcji Aktualności.