Beta-Neoendorphin
PrzedklinicznyEndogenny peptyd opioidowy
Materiał badawczy. Nie do spożycia przez ludzi ani zwierzęta.
Przegląd badań
Beta-neoendorfina, Tyr-Gly-Gly-Phe-Leu-Arg-Lys-Tyr-Pro, jest dziewięcioaminokwasowym peptydem opioidowym wycinanym z prodynorfiny, tego samego prekursora, z którego powstają dynorfiny A i B. Podobnie jak one zaczyna się od sekwencji leu-enkefaliny i działa na receptory kappa-opioidowe, wykazując też aktywność wobec innych receptorów opioidowych. Jest mniej zbadana niż dynorfiny, a badania mają głównie charakter biochemiczny i przedkliniczny, w tym doniesienie, że przyspiesza migrację keratynocytów skóry w modelach gojenia ran.
Główną podstawę dowodów stanowią badania laboratoryjne, obliczeniowe, ex vivo lub na modelach zwierzęcych.
Pytania dotyczące Beta-Neoendorphin
PYTANIA O PRODUKTCzym jest Beta-Neoendorphin?
Beta-neoendorfina jest peptydem opioidowym o dziewięciu resztach, pochodzącym od prodynorfiny. Jej pierwsze pięć reszt jest identyczne z leucynową enkefaliną, a po nich następują arginina, lizyna, tyrozyna i prolina.
Do czego wykorzystuje się Beta-Neoendorphin w badaniach?
Jest przede wszystkim modelem badań biochemicznych i przedklinicznych.
Jakie badania opublikowano na temat Beta-Neoendorphin?
Badania obejmują wiązanie z receptorami opioidowymi, przetwarzanie prodynorfiny w mózgu i rdzeniu kręgowym oraz metody pomiaru peptydów. Badania komórkowe wykazały, że beta-neoendorfina przyspieszała migrację keratynocytów poprzez sygnalizację MAPK. Dane z badań na ludziach ograniczają się do pomiarów w tkankach.
Jaka dokumentacja partii powinna towarzyszyć Beta-Neoendorphin?
Beta-neoendorfina: należy zażądać świadectwa analizy (COA) i raportów analitycznych dla wycenianej serii. Należy zażądać spektrometrii mas odróżniającej ją od alfa-neoendorfiny, która ma jedną resztę więcej, a także czystości metodą HPLC i zawartości peptydu.
Jak należy oceniać warunki przechowywania Beta-Neoendorphin?
Beta-neoendorfinę liofilizowaną należy przechowywać w temperaturze −20 °C, z ochroną przed światłem i wilgocią. Jej zasadowe reszty sprawiają, że przylega do powierzchni, dlatego rozcieńczone roztwory należy przechowywać w probówkach o niskiej adsorpcji.