Zespół pod kierunkiem profesor Mi Hee Lim z KAIST, Koreańskiego Zaawansowanego Instytutu Nauki i Technologii, informuje, że fragment białka zmniejszył złogi beta-amyloidu o około 53 procent w transgenicznym mysim modelu choroby Alzheimera. Fragment, odcinek białka palca cynkowego zwanego ZF2-4, wyposażono w krótki peptyd o nazwie P9, który ma pomóc w przejściu przez barierę krew-mózg.
Praca ukazała się online w Advanced Science 30 września (DOI 10.1002/advs.77886), a KAIST ogłosił ją na początku listopada. W zespole byli badacze z Jeonbuk National University, KRIBB, KBSI i Institute for Basic Science.
Regulator genów w nowej roli
Białka palca cynkowego znane są głównie z regulacji genów. Dzięki symulacjom komputerowym i eksperymentom zespół ustalił, że odcinek ZF2-4 wiąże się bezpośrednio z regionami beta-amyloidu napędzającymi jego agregację, czyli zlepianie, z którego powstają płytki obserwowane w chorobie Alzheimera.
W testach laboratoryjnych odcinek hamował tworzenie nowych włókien beta-amyloidu. Działał też na włókna już uformowane, rozbijając je na krótkie fragmenty mniej toksyczne dla komórek.
Droga do mózgu
Bariera krew-mózg ogranicza to, co trafia do mózgu, co utrudnia dostarczanie terapii białkowych. Zespół dołączył do ZF2-4 peptyd P9, który pomaga cząsteczkom przejść przez barierę, tworząc ZF2-4-P9. Peptyd jest tu nośnikiem. Na beta-amyloid działa fragment białka.
Co pokazało badanie na myszach
U transgenicznych myszy z modelem Alzheimera ZF2-4-P9 zmniejszył złogi beta-amyloidu o około 53 procent zarówno w korze mózgu, jak i w hipokampie w porównaniu z grupą kontrolną. Aktywacja mikrogleju, oznaka stanu zapalnego w mózgu, spadła o około 29 procent w korze i o około 50 procent w hipokampie.
Poprawiła się pamięć rozpoznawcza. Inne testy uczenia się i pamięci nie wykazały istotnej poprawy.
Czego jeszcze nie wiadomo
Komunikat i relacje nie podają sekwencji P9 ani dawki, drogi podania i schematu użytych u myszy. Skuteczność u ludzi i długoterminowe bezpieczeństwo nie zostały ustalone, a badanie nie mówi, czy podejście dałoby się rozwinąć w lek.
OrientSciences oparł się na komunikacie KAIST i relacjach na jego temat i nie czytał pełnej publikacji.